vrijdag 17 november 2017

Over goede dichters en kikvorsstilte - Frans Deschoemaeker

(aan Hendrik Carette)

Oudenaarde, maandag 10 april 2017


Waarde Hendrik, goede dichter,


Het is een misvatting te denken dat goede dichters podiumgeile brulboeien moeten zijn, immer met een microfoon voor hun kop, immer breed het publiek en het volle leven omarmend, immer met de vinger aan de pols van (de waan van) de dag hun parlandoverzen staccato scanderend, immer prominent aanwezig op de digitale platformen, ja, immer lobbyend voor dat stadsdichterschap. Geef mij ook maar, geef mij misschien vooral maar, de zonderlingen, zij die opereren vanuit het verborgene, zij die stil leven, ver van de polsslag en de podia, in de contemplatie van een bos, een water, een in kreupelhout verzonken spoorwegbedding, een kalklijn op een voetbalveld einderwaarts, een besloten stadstuin onder mos en motregen, hinkelende meisjes in een in de nazomerzondagavond verloren gelegde achterafstraat. Zij die in de traditie leven, zo je wilt, met de boeken van hun vertrouwde meesters, hun pennen, hun papier, hun kat, hun nonchalant in de hand gehouden drankprobleem, en zich bekwamen in de schriftuur van de bedachtzaamheid.

Anno 2017 staat de Nederlandse dichter Jacques Hamelink Poëziekrant een interview toe. Dat toestaan heeft al iets. Het is een misvatting te denken dat dichters altijd hengelen naar, en blij zijn met, de belangstelling van een glossy poëziemagazine. Hamelink staat dat interview toe. Hij staat dat interview bovendien slechts toe op voorwaarde dat het schriftelijk afgenomen wordt. Per brief. Nee, niet per e-mail, wat dacht je?

Hamelink in dat geschreven interview: laten we niet uit het oog verliezen dat het over poëzie hebben, in proza, sowieso een vervalsing inhoudt. Hier mag ook gedacht worden aan mijn oude meester Maurice Gilliams, de Man voor het Venster, die gebeurlijk wél een normaal interview toestond, maar inzage eiste in de persklare kopij om deze vervolgens nagenoeg helemaal te herschrijven, en zodoende toch nog de bedachtzame monoloog te herstellen.

Hamelink: de dichter is een taalmaniak, dat staat vast. Overigens geeft zijn taalbeheersing, hoe groot die ook moge zijn, nergens een garantie voor. Zijn taal moet iets nooit-zo-gezegds (geziens, gehoords), iets nieuws dus, tot uitdrukking brengen. Daarin slaagt hij alleen wanneer wat ze vroeger noemden de geest over hem vaardig wordt. Het is dus tevens een misvatting te denken dat die dichters met hun fenomenale taalbeheersing per definitie goede dichters zijn.

Overigens, zelfs tegen brulboeien is principieel niets in te brengen. Toen Johnny “the Selfkicker” van Doorn midden jaren zestig van de vorige eeuw op het podium steevast overging tot dierlijk, bloedstollend gegil en gekrijs (zodat vertwijfelde zaaluitbaters op het punt stonden geüniformeerde ordehandhavers of een ambulance op te bellen) toen dus, was ongetwijfeld de geest over hem vaardig en verzette hij een baken. Alleen; lang bleef het niet boeien. Na Johnny verwaaide de geest en verwaterde het procedé. Performance, dunne spoeling is dat. Dichters horen zich niet in stuiptrekkingen op het podium te manifesteren, of gekke bekken te trekken, of bij voortduring geestig te doen. Dichters horen zich niet te gedragen als gemankeerde stand up comedians. Verwar de minnestreel niet met de nar!

Het moet geen verbazing wekken; Uit de vallende kikvorsstilte van Jacques Hamelink is het beste gedicht dat er in die Poëziekrant van maart-april 2017 te ontdekken valt (en er staan er zoals steeds veel, ondraaglijk veel in).

Moge de geest ook enigszins over deze brief vaardig geworden zijn, waarde Hendrik. Wees Welgemoed, Stap Immer Voorwaarts, Verwar de Minnestreel niet met de Nar.

Een groet uit de Oudenaardse gouw, waar nu de kikvorsstilte valt,


Je
FD



© Frans Deschoemaeker


Uit: De waterlelies van Montparnasse, een werk in gestadige voortgang.

woensdag 15 november 2017

Het Slot - Frank Pollet

Wat is een ondernemer
zonder burcht?

Elk kind wil een kasteel en heersen
over snoepjes, lego en een hond,
het overschouwt zijn eigen wereld
vanuit kleinevogelperspectief.

Ik ben een entrepreneur
van formaat, een ridder
die jaagt op kapitaal,
die de vaat niet doet –
een vrouw hangt
mijn vuile was
binnen, in mijn burcht

van Singelberg, mijn kasteel
van massief papier-maché.



© Frank Pollet


Uit de cyclus [ Hutsspot ] in “Turbulenties!” de nieuwe bundel van Frank Pollet
die op 3/12/2017 wordt voorgesteld in Sint-Niklaas.

Voorstelling Turbulenties op 3/12/2017
Thuissite Kleinood & Grootzeer
Thuissite Frank Pollet

dinsdag 14 november 2017

KnittelNatie-Frank Pollet

In vast goed ben ik goed
vast. De pure haven is te min
voor toegepaste ingenieurskunde:

geef mij soutiens in enveloppen,
geef mij het chemisch avontuur
van musical. Ik bouw het liefst
heel dicht bij huis [Texas, zo
hoef ik Don Quixote niet te zijn –
probeer in Vlaanderen maar eens
een windmolen te plaatsen!]

Ik dacht: word politiek.
Politiekzoeasyjob. Maar
in de kamer viel ik enkel op

door mijn afwezigheid.


© Frank Pollet


Uit de cyclus [ Hutsspot ] in “Turbulenties!” de nieuwe bundel van Frank Pollet
die op 3/12/2017 wordt voorgesteld in Sint-Niklaas.

Voorstelling Turbulenties op 3/12/2017
Thuissite Kleinood & Grootzeer
Thuissite Frank Pollet

maandag 13 november 2017

Logistiek - Frank Pollet

Ik ben niet gek.

Ik sta aan de rand
van mijn fortuin. Ik staar naar
waar mijn verte verder verderloopt
dan mijn fatsoen. Ik, dus,
ik. En jij hebt het geweten: ik

houd mijn wonderen
niet verborgen. Dankzij mijn gewicht
aan toegevoegde waarden
heb jij werk aan de geldstroom
dus klaag niet, zwakke ziel,
nu dat de zon gaat dalen,
dat jouw stroom
niet te betalen valt,
maar geef ‘m van katoen.
Je moet er maar voor zwoegen en dat

in het zweet mijns aanschijns doen.


© Frank Pollet


Uit de cyclus [ Hutsspot ] inTurbulenties!” de nieuwe bundel van Frank Pollet
die op 3/12/2017 wordt voorgesteld in Sint-Niklaas.

Voorstelling Turbulenties op 3/12/2017
Thuissite Kleinood & Grootzeer
Thuissite Frank Pollet

Turbulenties! van Frank Pollet

Op zondag 3/12/2017 wordt tijdens een editie van "Poëzie op zondagmorgen" in Sint-Niklaas de nieuwe dichtbundel van Frank Pollet voorgesteld. "Turbulenties!" luidt de titel van de bundel. Kleinood & Grootzeer is de uitgever.

De Schaal van Digther publiceert vanaf vandaag onder de subtitel van de cyclus
[
Hutsspot ] bij wijze van voorpublicatie drie gedichten uit de bundel:

[ Hutsspot ]
* Logistiek (Ma 13/11/2017)
* KnittelNatie (Di 14/11/2017)
* Het slot (Woe 15/11/2017)



 




zondag 12 november 2017

Melopee-poëzieprijs - de Uitreiking

Vandaag wordt in Laarne de Melopee prijs uitgereikt. De Schaal van Digther is vertegenwoordigd met het gedicht "Kinderen van Aleppo" van Luc C. Martens. Benieuwd wie deze unieke prijs mee naar huis neemt.

Update:
De prijs werd uiteindelijk toegekend aan Peter Verhelst voor het gedicht "Leef, heb lief, dans, verdwaal" (verschenen in Dietsche Warande & Belfort 2

Meer info:
http://www.laarne.be/website/15193-www
http://www.dwb.be/





zaterdag 11 november 2017

Dichter uit de Schaduw-De winnaars

De winnaars van de poëziewedstrijd "Dichter uit de Schaduw" zijn bekend! Er waren niet minder dan 86 inzendingen goed voor zo'n 250 gedichten. De jury die bestond uit Reinout Verbeke, Edward Hoornaert, Benedikte Crombez, Liselotte Vercaigne, Rino Feys en Paul Rigolle kreeg een aantal erg aardige gedichten te beöordelen.

Uiteindelijk kwamen deze winnaars naar voor:
1. Tania Verhelst
2. Leen Pil
3. Wim Vandeleene
4. Hans Depelchin
5. Leen Raats

De prijzen worden op 25/11/2017 in Ardooie uitgereikt tijdens het literair festival "Literaire Living". De winnares Tania Verhelst mag daar samen met K. Schippers, Laurence Vielle, Charlotte Van den Broeck en Mustafa Kör op het podium. Muziek is er van Inne Esyermans (Amartorski).








vrijdag 3 november 2017

Jaarwerk MMXVII - Jaarboek van de VWS

























Met ‘Jaarwerk MMXVII” is de Vereninging van West-Vlaamse schrijvers (VWS) aan haar derde jaarboek toe. Het boek blikt in 184 pagina’s terug op het voorbije literaire jaar in, om en rond de provincie West-Vlaanderen (periode september 2016 – augustus 2017).
Dit jaar gaat de VWS-prijs naar dichter-schrijver Luuk Gruwez. Het werk van de gevierde auteur krijgt dan ook een centrale plaats binnen “Jaarwerk MMXVII”. Gruwez doet met zijn literair werk “een overtuigende en sterk stilistische poging om de werkelijkheid te vertragen”. Ook de andere bijdragen in het jaarboek koesteren in zeer gevarieerde vorm dezelfde ambitie.
De volledige inhoudstafel is na te lezen in navolgend bericht.

Het jaarboek ‘Jaarwerk MMXVII’ wordt op zondag 19/11/2017 om 10:30u voorgesteld in het CC Ghybe, Sint-Annastraat 13, 8970 Poperinge. De VWS-prijs – een beeldhouwwerk van Renaat Ramon - wordt op dezelfde mooie zondagmorgen aan Luuk Gruwez uitgereikt. Het spreekt vanzelf dat ook jij daarbij van harte bent uitgenodigd!

Programma:
- Verwelkoming door Loes Vandromme, schepen van cultuur van de Stad Poperinge
- Toelichting bij het jaarboek door Paul Rigolle, bestuurslid VWS
- Gelegenheidstoespraak door Carl Destrycker
- Uitreiking VWS-prijs aan Luuk Gruwez door Jooris van Hulle, voorzitter VWS
- Receptie, aangeboden door het Stadsbestuur van Poperinge 

Tussen 1961 en 2014 publiceerde VWS 283 cahiers over West-Vlaamse auteurs. Met de jaarlijkse publicatie van een 'Jaarwerk' werkt de vereniging verder aan de uitbouw van de Bibliotheek van de West-Vlaamse letteren, een uniek project in het Vlaamse letterenlandschap.

Jaarwerk MMXVII
ISBN/EAN:10 9462662703
Uitgever: Scriptomanen
Pag: 184 Paperback: € 23,95
Leden van de VWS (lidgeld 30 euro) verkrijgen automatisch ook het jaarboek.
Bestellingen bij de VWS bij secretaris  janbonneure@skynet.be en op de site www.vwscahiers.be.




Jaarwerk XXMVII - Inhoud

























Inhoud ‘Jaarwerk MMXVII’ – literair jaarboek van de Vereniging van West-Vlaamse schrijvers
(VWS)

Woord vooraf - Paul Rigolle
Migrant in eigen land - Wannes Cappelle
Luuk Gruwez ontvangt VWS-prijs 2017
‘De dichter van december’ - De poëzie van Luuk Gruwez - Carl De Strycker
Pionier en erflater De Kinder- en Jeugdjury voor het boek in Vlaanderen (KJJ) - Jet Marchau
Verzet met woorden - Herwig Reynaert
Het leedbezinksel van Norbert Edgard Fonteyne - Lucas Van Clooster
De toekomst is begonnen 60 jaar Cultuurbibliotheek - Walter De Swaele
Renaat en Greet Bosschaert - Een dialoog tussen twee kunstenaars (vader en dochter) verbindt heden en verleden - Marita Vermeulen
God speelt drieband Derde roman van Herman Leenders - Guido van Heulendonk
De poëzie van Herman Leenders in een stuk of wat gedichten - Philip Hoorne
Een wonderzinnig man Over Jozef Deleu - Hendrik Carette
Theater, een spelend schrijven in een wereld van menselijke eindigheid - Kunst als mogelijke bevrijding - Roger Arteel
Een leven vol kunst - In memoriam Jaak Fontier (1927-2017) - Willy Le Loup
Een leven vol boeken - In memoriam Lionel Deflo (1940-2017) - Koen D’haene
Over de medewerkers aan ‘Jaarwerk XXMVII’



Jaarwerk MMXVII
ISBN/EAN:10  9462662703
Uitgever: Scriptomanen
Pag: 184
Paperback: € 23,95
Leden van de VWS (lidgeld 30 euro) verkrijgen automatisch ook het jaarboek.  

Het boek wordt voorgesteld op zondag 19/11/2017 in Poperinge


Bestellingen bij de VWS bij secretaris  janbonneure@skynet.be en op de site www.vwscahiers.be.






woensdag 1 november 2017

04.084 - 04.100 - 05.001 - Ton van 't Hof

04.084

Even is Delfzijl een vacuüm en verstoken
van een verordening van overheidswege
over Napoleon tot ballingschap veroordeeld:
Je le defendrai!
en veldstukken bulderen
tegen Hollander, Pruis en Kozak.
Op de Venne houdt een chirugijn
zijn met bloed bespatte scalpel vast
als een schilderskwast.


04.100

Met de grond gelijk gemaakt
Om ruimte
voor een industrieterrein,
M. van der Veen
kapper, tabak en sigaren
even verderop graven machines zich
naar een nieuwe toestand.


05.001

De moderne tijd loopt ten einde, zegt hij,
en ik val wat verlegen,
weet niks van tekenen van voltooiing
of ook maar een begin. We turen
rechtlijnig. Een bloedrode zon bazuint de avond rond.
Aan mijn Hamer en Sikkellaan, verzucht hij
leggen straks nog peperdure jachten aan;
het moet hier geen kermis worden.


© Ton van 't Hof

Fragment uit: 'Een lijn is een vore' in de gloednieuwe bundel: Dichter & andere dingen

De bundel verschijnt uitgerekend vandaag, woensdag 1/11/2017!.

Meer info:
Uitgeverij Stanza
https://tonvanthof.com
Ton van ’t Hof bij Digther


dinsdag 31 oktober 2017

Dichter & andere dingen - 1 - Ton van 't Hof

I simply stole ‘em – George Oppen


1.

Het gedicht bevindt zich
om nog onduidelijke redenen
in de ordening van taal

en brengt, als het goed is,
Iets aan het licht
wat voordien verborgen was.

Zie daar

een zeehond die opduikt
en glinstert.



© Ton van 't Hof

Uit: Dichter & andere dingen

De bundel verschijnt op woensdag 1/11/2017 e.k.

Meer info:
Uitgeverij Stanza
https://tonvanthof.com
Ton van ’t Hof bij Digther


maandag 30 oktober 2017

Ingangspunt - Ton van 't Hof

Het ontraadselen van de dag kun je
op verschillende manieren doen, maar altijd
onbewust, tegen vaste regels in. Je zit daar

en leest een gedicht. Over iets
wat er niet is. En ik weet dat je je afvraagt
of dat te maken heeft met opgerolde dimensies,

wat min of meer juist is; onthoud maar
dat het berekend zijn op effecten kenmerkend is,
een tactisch in leven blijven. Alsof

iemand je iets aanreikt
wat op het laatste moment wordt teruggetrokken, zo
adembenemend mooi.

De dag is een stuk doek
en jouw schilderen een vorm van communicatie
onder licht zoete hypnose vermoedelijk.


© Ton van 't Hof

Uit: Dichter & andere dingen

De bundel verschijnt op woensdag 1/11/2017 e.k.

Meer info:
Uitgeverij Stanza
https://tonvanthof.com
Ton van ’t Hof bij Digther


Dichter & andere dingen - Ton van 't Hof - Voorpublicatie

























Komende woensdag 1 november 2017 verschijnt bij uitgeverij Stanza de bundel “Dichter & andere dingen”. In dit boek maakt dichter (en andere dingen) Ton van ’t Hof een keuze uit eerder werk dat wordt aangevuld met een aantal nieuwe gedichten. Het is een uitgebreid overzicht – zegmaar een bijzonder rijk arsenaal vol verschillende stemmen - geworden dat het poëtisch kunnen illustreert van een dichter die altijd al wat in de marge is blijven schrijven. Bij Stanza, de uitgeverij waarbij hij zelf actief is, publiceerde hij in 2007 zijn debuutbundel “Je komt er wel bovenop”. Nadien verschenen nog negen bundels waaronder een bij de Contrabas. Bij ‘de Schaal van Digther’ mochten we al even voorproeven uit "Dichter & andere dingen". Bij wijze van voorpublicatie publiceren we vanaf vandaag drie, wat willekeurig gekozen, gedichten uit de bundel.

* Ingangspunt (pag. 121) (Ma 30/10/2017)
* Dichter & andere dingen (1) (pag. 153) (Di 31/10/2017)
* 04.084 – 04.100 – 05.001 (pag 85) (Woe 1/11/2017)

Ton van ’t Hof, Dichter & andere dingen. Uitgeverij Stanza. 194 p., ISBN: 978-94-90401-35-1

Meer info:
Uitgeverij Stanza
https://tonvanthof.com
Ton van 't Hof bij Digther

Ton van 't Hof - tijdens de voorstelling van 'Gekkenwerk'
van Alain Delmotte - Harelbeke - za 25/2/2017

zaterdag 28 oktober 2017

Atelier - Paul Rigolle

Wat je erft is waar je aan moet komen.
Een plek, een taal, dingen die getuigen.
Dit heet wat ooit een smidse was
in een dorp vol regen. Dat hier ooit
een man bewoog die leefde van en met

het vuur, ijzer kromde met zijn handen,
het blijft hem bij. Vuurtaal. Aambeeld.
De klank van hamers in een atelier
dat nu vol stilte staat. Licht lekt door
het dak. De wind giert door alle kieren.

Hier is hij het! Hier zal hij het zijn!
De jongen die hapert aan de bramen.
De man die breekt en davert en weet
hoe vol op een lier van leegte de eeuwen
kunnen trillen. Hier zal hij het zijn!

Van de verf de gedaante. Bereid tot alles.
Bereid tot veel. En alleen, tot op het laatst
alleen met een penseel van varkenshaar
dat op het linnen van de wereld
niets dan wonden hechten wil.


© Paul Rigolle


Opgeviste gedichten - Vindplaats: Turingwedstrijd 2013 - Top 100

donderdag 26 oktober 2017

Manuaal voor twijfelaars/3 - Bert Bevers

III - Tijd te over



Later maken ze kennis met de operette van gemiste
kansen, het timbre van de herfst, vertraagd bereik. Goden
die er nu niet zijn laten zich over avond dalen als een voile.

In benauwde gesprekken passeren dan dagen vol belaste
overleveringen, bijna roerloos in hun eigen weelde. Sterk
in zijn broosheid blijft ondertussen koren fier overeind.

Wanneer straks klam van ootmoed berekenbare dageraad
met sterretjes beijzeld daar is, weten ze het toch vrij zeker:
ouder worden kun je zonder kinderen ook heel goed.


© Bert Bevers, 2017

woensdag 25 oktober 2017

Manuaal voor twijfelaars/2 - Bert Bevers

II - Tijd nooit


Tijd kan niet pijnlijk zijn. Tijd niet. Tijd nooit. Hij
beweegt wel soms gewoon wat anders dan verwacht,
als veren van vleugels in sprookjesboeken. Alles is

dat. Tijd is een kunde. Kleuters vermoeden dat
reeds, als verend onderhout. Ze kennen amper
schroom, en van de belle etage van de weemoed

de grenzen nog niet. Wel weten ze dat het koel is
onder rivieren, en dat wreedheid geen nuances heeft.
Onveranderlijke rituelen verdragen zij nog. Nog.


© Bert Bevers, 2017




dinsdag 24 oktober 2017

Manuaal voor twijfelaars/1 - Bert Bevers

I - Tijd genoeg


Vraag je je ook wel eens af of zuigelingen dromen
kunnen? Beginnen die al pulkend aan het leven
als aan een puzzel die hen vreemd zal blijven?

Nog onbekwaam maar waakzaam reeds laten zij
zich volgens mij niet imponeren. Ze willen later
vooral graag voorzichtig zijn op veie grond, daar

de hechtwortels van het vertrouwen zoeken. Maar
eerst moeten ze nog verdwalen in jaren, in duel
met jeugd, met zichzelf. Ze hebben tijd genoeg.


© Bert Bevers, 2017



zaterdag 21 oktober 2017

Nu het nog kan - Frie J. Jacobs

Als ze stapt swingt de wereld mee, wervelt haar
haar achter de wolken aan. De rode jurk zwaait reeds naar
morgen, dan gaat ze het ochtendlicht kleuren
met geuren van zoete seringen.

Als ze danst draait de aarde rond de maan,
wervelt haar adem in lichte schemer. De nachtegaal
laat de kanariegele teunisbloem verstaan
dat je maar beter blijft zingen.

Nu het nog kan.


© Frie J. Jacobs

www.frie-j-jacobs.be
www.urbandialogues.com

donderdag 19 oktober 2017

Granada is meer dan het Alhambra - Frank Decerf

Wie naar de cultuursteden van het Zuiden trekt, komt ontegensprekelijk ook in de hete pan van Granada terecht. Voor wie van Andalusië houdt is dit een van de plaatsen to be. Duizenden toeristen trekken dag en nacht naar het Alhambra of slenteren uitgeput door de witgekalkte steegjes van het Albaicin, het oudste Arabische gedeelte van de stad. Maar Granada is meer dan het Alhambra. Wie kent het huis op de onderstaande foto?

Bij mijn laatste bezoek mocht ik weer ondervinden dat weinig toeristen de moeite hadden gedaan om tot hier te komen. Misschien is het beter zo, want op die manier is er geen sprake van een toeristische overrompeling. In dit deel van de stad kan men nog genieten van stilte en koelte; meegenomen, tijdens de zomermaanden die op dit akkerland brandende sporen achterlaten.

De Casa Museo Federico Garcia Lorca is het zomerhuis in typische Andalusische stijl van de familie Lorca. Het huisje toont de bezoekers de authentieke meubilering, de werktafel van de auteur en de eigentijdse decoratie
van de jaren 30. Brieven, foto’s, affiches en schilderijen o.a. een gouache van Dali die een goede vriend was van Federico, brengen je terug in de tijd. Je ademt er rust, je bewondering groeit en de tederheid overweldigt je. De Huerta de San Vicente, want zo wordt het landhuis genoemd, maakte vroeger deel uit van een uitgestrekt landgoed dat eigendom was van de Lorca’s. De vader van Federico maakte zijn fortuin als grootgrondbezitter vooral door de olijfoogst en de houthandel. Ook speculaties in de vroegere kolonie Cuba brachten een flinke duit in de zak.
In de bezoekersshop wordt een hele resem aan boeken, fotomateriaal en (jawel!) originele uitgaven aan de geïnteresseerden aangeboden. Toen ik langskwam, was ik de enige koper en het meisje aan de kassa leek zeer blij om weer wat op haar kassa te kunnen tokkelen. Ze was niet overwerkt, en gelukkig om voorlopig nog geen deel uit te maken van de Spaanse werkloosheidsstatistieken… Talloze affiches van La Barraca prijken op de witgekalkte wanden en Federico kijkt je vriendelijk aan. Het is alsof hij plots zal beginnen spreken en hij je heel dankbaar is dat je hem met een bezoekje vereert, want zo was de man blijkbaar.
Naast de functie van museum heeft dit initiatief ook nog andere doelstellingen. La Barraca was
een groep universiteitsstudenten die onder de leiding van Federico Garcia Lorca en Eduardo Ugarte op pedagogische wijze toneel bracht naar die plaatsen waar het cultuuraanbod onbestaande was. Zo kon het volk op het platteland een andere vorm van vertier ervaren. Deze groep bracht klassiek toneel van o.a. Cervantes en Calderón, maar ook poëzie en modern toneel. Onder het Franco-regime werd dit deel van de geschiedenis wat genegeerd en door stelselmatige verwaarlozing leken de daden van het Teatro Universitario La Barraca naar de vergeetput geleid. Na de verdwijning van Lorca en de rest van de familie niet meer in de Huerta San Vicente opdaagde, bleef het dienstpersoneel wel op post. Ze waren niet ontslagen dus bleven ze het huis onderhouden in afwachting dat de betere tijden zouden terugkeren.
Dankzij die geest bleef het landhuis bestaan. Het duurde echter tot 1995 vooraleer de Spaanse Staat begreep dat zij iets moest doen. Er werd besloten om aan Lorca’s zomerhuis een culturele invulling te geven. Dit ging niet zonder slag of stoot; de spoken van het Franco-regime bleven zich kanten en gebruikten allerlei wettelijke spitsvondigheden om Falangistisch roet in het eten te gooien. Vandaag is het concept een bruisend succes. Plaatselijke scholen en jeugdverenigingen nemen deel aan allerlei activiteiten die het werk van Lorca promoten, maar ook de boodschap van tolerantie en het openstaan voor andere meningen worden in het zonlicht gezet. Voor volwassenen worden op geregelde tijdstippen de toneelstukken van Federico opnieuw tot leven gebracht. De opvoeringen krijgen natuurlijk een versterkt effect als de acteurs op deze authentieke plaats hun talenten kunnen botvieren. Het gegeven dat alles in kleine groepen gebeurt, geeft de aanwezige cultuurbeoefenaar een waardevolle ervaring. Het versterkt het persoonlijk inzicht in het werk van deze belangrijke auteur.















Arbolé Arbolé


Arbolé Arbolé
seco y verdé.
La niña del bello rostro
está cogiendo aceituna.
El viento, galán de torres,
la prende por la cintura.
Pasaron cuatro jinetes,
sobre jacas andaluzas
con trajes de azul y verde,
con largas capas oscuras.
"Vente a Córdoba, muchacha."
La niña no los escucha.
Pasaron tres torerillos
delgaditos de cintura,
con trajes color naranja
y espadas de plata antigua.
"Vente a Sevilla, muchacha."
La niña no los escucha.
Cuando la tarde se puso morada, con luz difusa,
pasó un joven que llevaba
rosas y mirtos de luna.
"Vente a Granada, muchacha."
Y la niña no lo escucha.
La niña del bello rostro
sigue cogiendo aceituna,
con el brazo gris del viento
ceñido por la cintura.

Arbolé Arbolé
seco y verdé.



Struikje struikje

Struikje struikje
dor en groen.
Het meisje met het knappe snoetje
plukt olijven op het veld.
De wind die van de torens houdt,
slaat zijn armen om haar heupen.
Vier ruiters komen voorbij
op Andalusische paardjes,
in het blauw en het groen
met langere donkere mantels.
"Kom mee naar Córdoba, lief kind."
Het meisje luistert niet.
Drie jonge torero's komen voorbij
in oranje pakken
en slank van lijf,
met degens van belegen zilver.
"Kom mee naar Sevilla, lief kind."
Het meisje luistert niet.
Als de avondhemel paars kleurt,
komt in het wazige schemerdonker
een jongeman voorbij
met rozen en mirten van maanlicht.
"Kom mee naar Granada, lief kind."
En het meisje luistert niet.
Het meisje met het knappe snoetje
blijft maar olijven plukken,
met de grijze armen van de wind
om haar heupen.

Struikje struikje
dor en groen.


© Federico Garcia Lorca


In 2008 liet een Spaanse rechter, in samenspraak met de familie Lorca, een nieuw onderzoek starten naar het fusilleren van één van Spanjes belangrijkste dichters.

Nabij Alfacar, op zo’n 8 km van Granada, werd naar het vermoedelijk graf van Federico gezocht, maar enig resultaat bleef uit…

© Frank Decerf

maandag 16 oktober 2017

Melopee-poëzieprijs - editie 2017

De Melopee-poëzieprijs blijft in het literaire landschap een uniek karakter hebben. En daardoor ook zeer toe te juichen. De jury selecteert elk jaar opnieuw uit (de nog bestaande) literaire tijdschriften in Vlaanderen twintig gedichten die in aanmerking komen voor de prijs. Dit jaar is er ook weer een gedicht bij dat gepubliceerd werd op 'De Schaal van Digther'. Het gaat om "Kinderen van Aleppo" van de Vlaamse Poëziedagen-mentor Luc C. Martens. De prijsuitreiking van de negende poëzieprijs Melopee, vindt plaats op zondag 12 november 2017 en gaat door in de kerk van Laarne vanaf 19u.
Inschrijven of meer info via jeugd.cultuur@laarne.be

Hieronder nog 's de volledige lijst met de geprimeerde gedichten...

Hieronder en overzicht van de genomineerde gedichten voor de editie 2017:
Dichter (Tijdschrift) Gedicht
Leen Raats (De Vallei XXX) Brandlijn
Nele Buyst (Deus Ex Machina 156) De grootmoeder
Benno Barnard (Poëziekrant 3) Een ander dier
Marleen de Crée (Poëziekrant 5) Elegie
Erik Spinoy (Poëziekrant 2) Er wonen mensen in
Renaat Ramon (Gierik & Nieuw Vlaams Tijdschrift 133) Façade
Anna Enquist (Het Liegend Konijn 2) Het bloementheater
Jana Arns (Deus Ex Machina 159) Het huwelijk
Myrte Leffring (Poëziekrant 6) Het vertrek van een broer
Luc C. Martens (Schaal van Dighter december) Kinderen van Aleppo
Elma van Haren (Dietsche Warande & Belfort 2) Koude kleren I
Peter Verhelst (Dietsche Warande & Belfort 2) Leef, heb lief, dans, verdwaal
Anneke Brassinga (Poëziekrant 2) Nut van poëzie
Pim Cornelussen (Deus Ex Machina 156) Ontdaan
Christina Guirlande (Schoon Schip 4) Rolverdeling
Jan Geerts (Poëziekrant 2) Station Noorderkempen
Ingmar Heytze (het Liegend Konijn 2) Vaderschemering
Peter Theunynck (Poëziekrant 4) Verdwaald
Guy Commerman (Gierik & Nieuw Vlaams Tijdschrift 132) Waarom
Miriam Van Hee (Poëziekrant 3) Wandeling op Texel
Joke Van Leeuwen (Het Liegend Konijn 1) Wildverband

Er wordt voor de vijfde keer ook een jeugdprijs voorzien, waaraan alle kinderen uit het vijfde en zesde leerjaar uit Laarne en Kalken deelnemen (222 leerlingen).

De bloemlezingen (zowel van de Poëzieprijs Melopee als van de jeugdprijs) zijn vanaf 13 november 2017 te verkrijgen bij de dienst jeugd en vrije tijd.

Meer info via deze Melopee-Laarne-link


zondag 15 oktober 2017

Phil Bloom - Achilles M. Surinx

In gindse dagen konden nog wonderen
geschieden, wonderen bij avondlicht.
Je kon huizen binnendringen en een schokgolfje
door een stukje wereld jagen. Buiten de
lijntjes lopen heeft altijd gevolgen, zei Wistik.

Een schijn van heiligheid verbaasde God en
kleine Jan. Burgemeester en notaris schrokken op.
Jij had de krant dichtgevouwen doorgegeven
aan een hand. Je troonde in een rieten
stoel en liet toen zomaar zien wie je was.

Een simpel buisbeeld maakte geschiedenis.
Je naaktheid werd heel even wereldnieuws.
Je zei later dat je meer dan een bloot meisje
was, maar dat ook bewijzen lukte je niet zo.
Of het hoefde? Je schoonheid droeg geen leugens.

Wie had je ingefluisterd dat je mocht
tonen hoe mensen stellig blijven haperen
aan een sprekend beeld? Daarin een
teken van vrijheid zien, een korte hunker
naar een dolle droom die echt bestaat.



© Achilles M. Surinx

(uit: Wat het voorstelt. Gedichten 1989-2017)

* °Berkel en Rodenrijs, 27 november 1945. Nederlandse kunstenares.
in 1967 (9 oktober) was zij de eerste Nederlandse die naakt op tv kwam.

Op 9/10/2017 was het net 50 jaar geleden dat Phil Bloom zich op het kleine scherm in al haar naaktheid liet bewonderen. Het was een primeur. In zijn bundel 'Wie nooit begint' (2012) nam Achilles M. Surinx een tekst op die aan dit gebeuren refereert.


zaterdag 14 oktober 2017

Nederland - Charles Tomlinson
















De trein brengt ons doorheen een Mondriaan –
  Een die hij naliet te schilderen. Koeien
Blijven zich bewegen langs de lijnen
  Van dijk en wetering, de schitterende parallellen
En de rechthoeken van het handgemaakte land.
  Echt, een buiging is geen kenmerk van dit zicht,
Maar waarom bracht de hemel met haar mijlenhoge
  Bergen van wolken die als kussens rusten en zich op
De heuvelloosheid stapelen hem nooit ertoe af te dwalen?
  Vliegend tussen beide zijn reiger en meeuw
Jagers, trouwe bezoekers van ieder kanaal.
  Er zijn geen onbeplante bermen, geen gespaarde akkers:
Water blijft voortdurend onze spoorlijn volgen,
  Koeien grazen richting fabrieksruiten waarin wij rijden.


© Charles Tomlinson


© Vertaling Marcel Vanslembrouck

Uit ‘Het mirakel van de fles en de vissen’ van Charles Tomlinson.
Vertaling Marcel Vanslembrouck.

Meer info & evt. bestellingen: marcel.vanslembrouck@scarlet.be




vrijdag 13 oktober 2017

Soutine in Céret - Charles Tomlinson





















De mistral rukt aan tronken, stroomt erin.
  Cipressen hellen in een rij, knikken en buigen
Met het ceremoniële automatisme van bomen.
  Het opgehoopte land hijst de woningen
Boven rotsblokken die opgestapeld
  En zijwaarts ingestort nog
Stand houden. Olijfbomen kronkelen
  Om zich vast te klampen aan hellingen, krommen
Hun ruggen zoals een oude man die dorpstrappen opklimt:
  Zijn overladen benen krachteloos aangetrokken
Door de logheid van de steen in muren
  Die deze heuvels omcirkelen en opklauteren. Je voelt
Dat de mistral de huizen met
  Hun ramen en hun deuren kan doen golven
Als grimassen in pretparkspiegels.
  De schilder kiest doelbewust dit landschap
Om het vloeien en het tumult van zijn hel vast te leggen,
  Is doof voor de vaste raad van rotsen
Met hun geweigerde en verankerde vastheid,
  Om de verflagen van zijn borstelstrepen te versmelten.


© Charles Tomlinson


© Vertaling Marcel Vanslembrouck

Uit ‘Het mirakel van de fles en de vissen’ van Charles Tomlinson. Vertaling Marcel Vanslembrouck.

Meer info & evt. bestellingen: marcel.vanslembrouck@scarlet.be


donderdag 12 oktober 2017

Het mirakel van de fles en de vissen - I - Charles Tomlinson

















I.


Wat is het dat Braque
ons wilde laten zien met deze
op zijn tafel aangebrachte stapeling?

Voor een keer zou men het zelfs begrijpen
als een rotswand, een hemelhoge
ophoping die deur voor deur

de ruimte opent. We weten niet
met zekerheid of na een oogopslag
wat ruimte en wat substantie is,

hoe zouden we: het oog moet elk
half zien aaneenstikken, tegelijkertijd
identiteiten van elkaar onderscheiden

in een geest die verrukt en verward is door
een frisheid van ‘s werelds eigen weer.


© Charles Tomlinson


© Vertaling Marcel Vanslembrouck

Uit ‘Het mirakel van de fles en de vissen’ van Charles Tomlinson. Vertaling Marcel Vanslembrouck.

Meer info & evt. bestellingen: marcel.vanslembrouck@scarlet.be 



woensdag 11 oktober 2017

Vlaamse poëziedagen - Kasteel van Ooidonk


De Vlaamse poëziedagen zijn na 80 jaar terug op Ooidonk. Onder impuls van de stadsdichter van Deinze, Luc C. Martens, wordt op het Kasteel van Ooidonk een uniek poëtisch programma aangeboden. Meer dan 40 dichters zullen komend weekend (14/10/2017 - 15/10/2017) aanwezig zijn én gedichten lezen. Voorts zijn er kasteelbezoeken, workshops, een historisch boek, kunst enz..
Alle info op www.poeziedagen.be

 
Hieronder het definitieve programma

















https://www.deinze.be/poeziedagen

De deur - Charles Tomlinson

Te weinig
is gezegd
over de deur, zijn ene
gezicht gekeerd naar de stortbui
van de nacht en zijn andere
naar het verspringen en glinsteren van vuurgloed.

Lucht, door
de omslag
gevangen in het boek van de kamer,
wordt gevuld met de omslaande
bladzijden van donker en vuur
terwijl de wind tegen de luiken duwt of vlammen doet wapperen.

Niet alleen
golfbreker
voor de storm, ook de plotse
grens voor onze ontmoetingen, verschijningen,
en zo vol van het aanbod aan ruimte
als het uitzicht door een hunebed is.

Want deuren
zijn zowel kozijn als monument
voor onze verbruikte tijd,
en te weinig
is gezegd
over ons erdoor komen en gaan.


© Charles Tomlinson


© Vertaling Marcel Vanslembrouck

Uit ‘Het mirakel van de fles en de vissen’ van Charles Tomlinson. Vertaling Marcel Vanslembrouck.

Meer info & evt. bestellingen: marcel.vanslembrouck@scarlet.be


dinsdag 10 oktober 2017

Charles Tomlinson - Het mirakel van de fles en de vissen

Ruim een jaar geleden verscheen bij uitgeverij Pi een vertaling uit het werk van de
Britse dichter Charles Tomlinson (1927-2015), die de titel meekreeg ‘Het mirakel van de fles en de vissen’. Deze publicatie vond weinig gehoor. Dat is zowel jammer voor de vertaler Marcel Vanslembrouck die er lange tijd aan gewerkt moet hebben en voor het werk van Tomlinson die een meer dan interessant dichter is. We brengen in de komende dagen enkele gedichten uit deze bundel.

Uit het nawoord van Vanslembrouck twee passages:

‘Tomlinson schenkt ruime aandacht aan de visuele en auditieve voorstelling, de schilderkunstige effecten alsook het kosmopolitische, zelfs het urbane, in stijl en inhoud. Niettemin schreef hij over de natuur, zeker in zijn vroege werk, en over zijn voorliefde en interesse voor andere plaatsen en culturen. Het maakte hem tot buitenstaander in de Britse poëzie.’

‘Criticus Cal Bedient beschouwde hem als een onmiskenbaar originele dichter. In British Poetry since 1960 schreef Bedient: ‘Zeker, in hem steekt een hoeveelheid Wordsworth…(maar) Wordsworth ontdekt zichzelf in de natuur, wat hem tot een romantische dichter maakt. Tomlinson anderzijds 
ontdekt het wezen van de natuur: hij is een klassieke kunstenaar, geheel meelevend en afstandelijk.’ Uiteindelijk is het moeilijk Tomlinson als Brits of Amerikaans te catalogeren. ‘Naar mijn oordeel,’ zei dichter Ed Hirsch, ‘is Tomlinson een van de meest scherpzinnige, gedisciplineerde en heldere dichters van zijn generatie. Hij is een van de weinige Engelse dichters die het erfgoed van het modernisme heeft verspreid en ik vermoed dat zijn rustige, meditatieve stem zal weerklinken aan weerszijden van de Atlantische Oceaan en dit voor lange tijd.’

Meer over Tomlinson is via deze link te vinden op www.poetryfoundation.org .


© Alain Delmotte



Tomlinson, Charles: Het mirakel van de fles en de vissen (2016) – PI - Vertaling door Marcel Vanslembrouck

Gedichten van Tomlinson op de Schaal van Digther in een vertaling van Marcel Vanslembrouck:
* De deur – Charles Tomlinson (Woe 11/10/2017)
* Het mirakel van de fles en de vissen – Charles Tomlinson (Do 12/10/2017)
* Soutine in Céret – Charles Tomlinson (Vr 13/10/2017)
* Nederland – Charles Tomlinson (Za 14/10/2017)

Meer info & evt. bestellingen: marcel.vanslembrouck@scarlet.be